ஜூலை காற்றில்..

வாழ்த்துக்கள் தல ..

2011-05-01T14:50:00.003+05:30

அனைவருக்கும் மே தின நல்வாழ்த்துக்கள்..

1. அந்த நபர் முதலில் ஒரு கார்மெண்ட்ஸ் எக்ஸ்போர்ட் கம்பெனியில் பணிபுரிந்து கொண்டு இருந்தார்..தான் எடுத்து வரும் பைக்கில் ஃ பிரன்ட் வீல் பிரேக் கேபிள் வயரை வேண்டும் என்றே துண்டித்து வைத்து இருப்பார்..உடன் பணி புரியும் நபர்கள் ஏன் இப்படி என்று கேக்கும் பொழுது.."அண்ணா நான் ஒரு ரேசர்,அப்புறம் பேசிக்கா ஒரு மெக்கானிக் எனக்கு எப்பொழுதும் இதே மாதிரி வண்டி ஓட்டுவதில் ஒரு த்ரில் இருக்கும்".. என்று சொல்லும்பொழுது மற்றவர்கள் சிறிது ஆச்சரியப்பட்டனர்..

2. அப்புறம் மாடலிங் துறையில் வந்து..சினிமாவில் நடிக்க வந்து கொஞ்சம் காலம் போன பிறகு வாய்ப்பு இல்லாமல் மறுபடியும் ரேஸ் என்று சுற்றி கொண்டு இருந்தவர்..அடுத்து அடுத்து சந்திதது எல்லாம் பயங்கரமான விபத்துக்கள்..வாழ்விலும், ரேசிலும்..அப்புறம் மறுபடியும் தேறி வந்து நடிக்க ஆரம்பித்து கொஞ்சம் பிரபலம் ஆனார்..

3. நடிக்க ஆரம்பித்து பிரபலம் ஆனா பிறகும் வாழ்வில் ஒரு பிடிப்பு இன்மை..நண்பர்களோடு சுற்றுவது..

கிடைத்த சில நடிகைகளின் நட்ப்பும்,
காதலா நட்ப்பா என்றே தெரியாமல் அல்லாடி கொண்டு இருந்தார்..

அப்பொழுது தன்னுடன் ஒரு படத்தில் தான் சேர்ந்து நடித்து இருந்தாலும் நடிகை ரோஜாவின் குடும்பத்தோடு கொஞ்சம் நட்பு வைத்து இருந்தார்..

நடிகையை சிஸ்டர் என்று தான் அழைப்பார்..

ஒரு மனம் வெறுத்து போன காலகட்டதில் அவரின் வீட்டுக்கு சென்று ரோஜவிடமும், ரோஜாவின் கணவர் பிரபல டைரக்டர் செல்வாமனியிடமும் .."ஏன் சிஸ்டர் எனக்கு மட்டும் இப்படி நடக்குது".. என்று அழுதவரை தேற்றி சீக்கிரம் கல்யாணம் செய்து கொள் எல்லாம் சரி ஆகிவிடும் என்று சொல்லி அனுப்பினார்கள்.

4.மறுபடியும் சினிமாவில் ஒரு படம் முலம் ஓரளவு நல்ல பெயர் எடுத்து விறுவிறுவென்று வளர்ந்து கொண்டு இருந்த சமயம்..ஒரு படத்தின் ஷூட்டிங் பொழுது தன்னுடன் நடித்த நடிகையின் கையை கத்தியால் கிழிப்பது போல் ஒரு காட்சியில் நிஜமாகவே தவறுதலாக கிழித்து விட்டார்..அங்கு தோன்றிய பாசம் காதலாக உருவெடுத்து திருமணத்தில் போய் முடிந்தது..

5. ஒரு நாள் ஒரு புகழ் பெற்ற ஆடை நிறுவனம் ஒன்றில் தம்பதி சகிதமாய் இருவரும் சென்று ஷாப்பிங் செய்து வீட்டுக்கு வந்த பின் ஒரு தொலைபேசி.. அழைத்தவர் கடையின் உரிமையாளர்.."தங்களுக்கு தவறாக அதிகமாக பில் போட்டு விட்டோம்..பணத்தினை திருப்பி தர வருகிறேன்"..என்று கூறியவரிடம் நீங்கள் இருங்கள் நான் அங்கே வருகிறேன் என்று சென்றவர்..அவரின் நேர்மையை பாராட்டி இன்னும் மேலும் ஒரு தொகையை சேர்த்து கடையில் உள்ள அனைவர்க்கும் பிரித்து கொடுக்கும்படி சொல்லிவிட்டு விருட்டேன்ற்று சென்றார்..

6. எழுத்தாளர் மனுஷ்யப்புத்திரன் அந்த நடிகரோட நட்பு வட்டாரத்தில் இருக்க கூடிய எழுத்தாளர் மற்றும் நிருபர். ஒரு சமயம் அவர் வெளியிட்ட ஒரு செய்தியின் காரணமாக கொஞ்சம் கடுமையகவே மனுஷ்யப்புதிரனிடம் நம் நடிகர் கோபித்து கொண்டு உள்ளார்.அதன் பிறகு நீண்ட நாள் இருவரும் சந்திக்கவில்லை..ஒரு பொது நிகழ்ச்சியில் எதிர்பாரதவிதமாக மானுஷ்யவை சந்திக்க நேர்ந்த பொழுது அவரிடம் திரும்ப திரும்ப நான் அன்று அப்படி நடந்து கொண்டு இருக்க கூடாது என்று வலுகட்டயமாக சென்று அவர் பக்கத்தில் அமர்ந்து மன்னிப்பு கேட்டு உள்ளார்..மனுஷியவே நெகிழ்ந்து போகும் அளவுக்கு..

7. ஸ்டண்ட் யூனியன் ஆட்கள் அவர்களுக்கு என்று ஒரு தனி உடற்பயிற்சி மையம் ஆரம்பித்த சமயத்தில் அதற்கு என்று உதவி பண்ணியதில் இவருக்கும் பெரும் பங்கு உண்டு..

அந்த திறப்பு விழாவுக்கு நம்மை தொழில்ரீதியாயாக பார்க்காமல் சக மனிதனாக மட்டுமே பார்க்கும் நபரை தான் கூப்பிட வேண்டும் முக்கியமாக இதை வைத்து அவர்கள் விளம்பரம் தேடிக்கொள்ள கூடாது..யாரை கூப்பிடலாம் என்று யூனியன் ஆட்கள் யோசித்து கொண்டு இருந்த வேலையில் எல்லோரும் ஒருமித்த குரலில் சொன்ன ஒரே பெயர் இவர் பெயர் மட்டும் தான்.அழைத்தபொழுது அவரும் சந்தோஷமாக கலந்து கொண்டார்.

8. பிரபல நட்சத்திர ஹோட்டல் அது பெரும்பாலும் அங்கு வரும் நட்சத்திர நடிகர்கள் அங்கு பணிபுரியும் வெயிட்டர்கள் சிரித்தால் கூட சிரிக்காமல் முகத்தை திருப்பி கொள்பவர்கள்..வரும் நட்சத்திர குடும்பதினர் ஒரு வித அமைதியை எப்பொழுதும் கடைப்பிடிபார்..அனால் நம் நடிகரின் குடும்பம் அப்படி இல்லை..போனால் ஒரே அமர்க்களம் தான்..சகஜமாக பழகுவார்கள்..

இப்படி ஒரு புது வருட சிறப்பு நிகழ்ச்சிக்கு கிச்சன்னில் வேகமாக தயார் பண்ணி கொண்டு இருந்த ஊழியர்கள் சற்றும் எதிர்ப்பார்க்காமல் ஒரு காரியம் நடந்தது..திடிர் என்று கிச்சன்னில் உள்ளே நுழைந்த நம் நடிகர் அங்கு பணிபுரியும் கடைநிலை ஊழியர் வரை கைப்பிடித்து புத்தாண்டு வாழ்த்து தெரிவித்து விட்டு சென்றார்..

9. நம் நடிகர் நேரம் கிடைக்கும் பொழுது எல்லாம் தன் நண்பரின் காரில் அவரை ஓட்ட சொல்லி ஊர் சுற்றுவார்.அப்படி சமிபத்தில் சென்ற பொழுது கார் பெட்ரோல் இல்லாமல் நின்று விட்டது..உடனே இறங்கிய நமது ஆள் அந்த நண்பரை ஸ்டேரிங் பிடிக்க சொல்லி விட்டு கிட்டதட்ட இரண்டு கிலோமீட்டர்கள் பெட்ரோல் பங்க் வரை தள்ளி சென்று இருக்கிறார்..இருட்டு சமயம் என்பதால் மற்றவர்கள் கண்ணில் படாமல் பார்த்து கொண்டார்.

10. ஒரு ஆட்டோ ஓட்டுனர் தன்னுடுய கல்யாணத்திற்கு அழைத்த பொழுது முடிந்தால் வருகிறேன் என்று சொன்னவர்..தன் மனைவி குழந்தையுடன் கலந்து கொண்டார்...இதை சற்றும் எதிர்ப்பார்க்காத ஓட்டுனர் சற்று ஆனந்த அதிர்ச்சியில் "என்ன தல, நீ முன்னாடியே வரனு சொல்லி இருந்த ஏற்பாடு எல்லாம் தடபுடலா பண்ணி இருப்பானே"..என்று சொல்ல அதற்கு தல சொன்ன ஒரே வார்த்தை.."அதனால் தான் சொல்லவில்லை."

நான் யாரை பற்றி சொல்கிறேன் என்று கண்டிப்பாக இந்நேரம் தெரிந்திருக்கும்.

நான் மிகவும் நேசிக்கும் ஒரு மனிதர்..கவனிக்கவும் நடிகர் என்பதை விட நல்ல மனிதர் என்ற அளவில் அவர் பல லட்சம் பேரின் மனம் கவர்ந்தவர்..தன்னம்பிகையின் சிகரம்..

எனக்கு தெரிந்து கலை உலகம் என்று இல்லை..

மற்ற எந்த துறையில் இருந்து இருந்தாலும் பல பேர் மதிக்கும் நபராக தான் இருந்து இருப்பார்..பல பேரின் ரோல் மாடலாக..

இருந்தும் ஒரு ஆதங்கம் இன்னும் கதையில் கூடுதல் கவனம் செலுத்தி வேறு ஒரு அருமையான பாதையில் செல்லலாம்..வாலி,முகவரி இப்படி ஏன் கிரீடம் கூட எடுத்து கொள்ளலாம்..

தடைகள் வந்தாலும் அதை உடைத்து எரியும் தன்மை கொண்டவர்..அவரே சொல்வது போல் "வாழ்கையில் ஏற்படும் தோல்வியை கண்டு எனக்கு பயம் இல்லை ஏன் என்றால் நான் நூறு முறை ஜெயித்தவன் அல்ல ஆயிரம் முறை தோற்றவன்..".

அவரின் பிறந்தநாள் இன்று..
வாழ்த்துக்கள்..

நானும் இங்க தான் இருக்கேன் ..

2010-08-22T12:35:00.015+05:30

ஹாய்..ஹாய்...

பாருங்க இங்க அபுதாபி பணி மாற்றம் ஆனதிலிருந்து ஏகப்பட்ட வேலைகள், பிஸி பிஸி பிஸி...இணையம், பேஸ் புக், பிளாக்கர் இதுக்கெல்லாம் நேரமே இல்லை..எப்பபாரு வேலை வேலை வேலை..இது ஒன்றே சிந்தனையா இருக்கு..(மேல நான் சொல்லியிருக்குறது உண்மைன்னு யாரும் நம்ப மாட்டிங்கன்னு தெரியும் ..சத்திய சோதனை) சமிபகாலமா எதுவும் எழுதமுடியல , எழுதவும் தோணல. அதுக்காக மத்தவங்க மாதிரி உலகம் ரொம்ப பெருசு, வெளியே கத்துக்க வேண்டிய விஷயம் நிறையா இருக்கு, இங்க குண்டு சட்டில குதிரை ஓட்ட விரும்பலன்னு நான் சொல்ல மாட்டேன்..என்ஜாய் மக்களே..எல்லாமே இலவசம் தான்..ஓகே..சில விஷயங்கள் பற்றி பார்ப்போம்..

அஜித்+கெளதம்:

ரொம்ப எதிர்ப்பார்த்த காம்பிநேஷன்..எதிர்ப்பார்த்த மாதிரியே புட்டுக்குச்சு. இனிமேல் சேர்வதற்கான வாய்ப்பே இல்லைங்கிற மாதிரி தான் தெரியுது. கெளதம் சொலுற மாதிரி அஜித்தை திசை திருப்பும் சக்திகள் அவர சுத்தியே இருக்கு..அதையெல்லாம் மீறி அந்த இமேஜ் வட்டத்தை விட்டு அவர் வெளியே வரணும்.காமெடி இயக்குனர்கள் கூட சேர்ந்துக்கிட்டு காமெடி பண்ண கூடாதுன்னு தான் என்னோட விருப்பம்.எனக்கு பிடிச்ச இயக்குனர்கள் கூட அஜித் எதோ ஒரு ப்ராஜெக்ட் பண்ண போறார்னு செய்தி கேள்விப்பட்டாலே எப்படியோ புட்டுக்க தான் போகுதுன்னு தோணுது ( முன்னாடி பாலா..இப்ப கெளதம்).

எந்திரன்+ ரெஹ்மான்:

எந்திரன் சாங்க்ஸ் பிடிக்கிற மாதிரி இருக்கு..இருந்தாலும் படம் பார்த்தவுடன் தான் தெரியும். ஆனா ரெஹ்மான் தமிழ் இசையில் மட்டும் ஏன் தன்னை ஒரு குறுகிய வட்டத்தில் அடைத்து கொள்கிறார் என்று தெரியவில்லை. தமிழ்ல ஒரு டெல்லி-6 , ரங் தே பசந்தி மாதிரியான முயற்சிகள் பண்ண வேண்டும்..ஆனால் அதற்கான கதைக்களன் அமையவேண்டும்.அவரை மட்டும் என்ன சொல்லுவது..எல்லாம் உங்களுக்கு இது போதும்ன்னு நினைச்சிட்டாரோ. கடைசியா கொஞ்சம் வித்தியாசமா பண்ணி இருந்தது VTV.அதுக்கப்புறம் ராவணன் ஒரு பாட்டாச்சும் கேக்குற மாதிரி இருக்கணுமே..ம்ம்ஹும்ம். ரஹ்மான் ஆல்பத்தில் ஒரு சுமாரான ஆல்பம் எதுன்னு கேட்டா காதை மூடிக்கொண்டு 'ராவணன்' என்று சொல்லிவிடலாம்.

உலகப்படம் + நான்:

நான் ஒரு படம் பார்த்தேன் நண்பர் கார்த்திகேயன் உபயத்தில்..அது உலகப்படமான்னு தெரியுல ஆனா சோகமா இருந்துச்சு..என்னை பொறுத்தவரை சோகமா இருக்கிற எல்லா படமும் உலக படம் தான். சோகமா இருந்தா கூட பரவில்லை எளவு 'கொடூரமா அருவெறுக்கதக்க' வகையில் இருந்தது நான் பார்த்த அந்த கொரியன் படம் (Three Extremes )..தயவுசெய்து அந்த படத்தை பார்த்துறாதிங்க. அப்புறம் ''சே''ன்னு ஒரு படம் பார்த்தேன் ''ச்சே''ன்னு ஆயிடுச்சு..மகத்தான ஒரு தலைவனின் படம்.ஆனா அவனுங்க எடுதிருக்கானுங்க பாருங்க உலக மகா மொக்கைடா சாமி..பேசுறானுங்க பேசுறானுங்க பேசிக்கிட்டே இருக்கானுங்க. கொஞ்சம் விட்டா லேப்டாப் விட்டு இறங்கி வந்து நம்மக்கிட்டாயே பேசுவானுங்க போல. நானும் ஒரு வாரமா பார்கிறேன் படம் முடியும் முடியும்னு..ம்ம்ஹும்ம்ம்..வழியே இல்ல.

புத்தகம்+நான்(சத்தியமா நான் தான்)

காடு..நம்ம ஜெமோ எழுதுனது..நண்பர் கார்த்திகேயன் உபயத்தில் படித்தது(எதையும் காசு போட்டு வாங்க மாட்டியடா வெண்ண அப்படின்னு கேக்காதிங்க). காடு பற்றி நுட்பமா அவ்வளோ தகவல்கள்..பல வருடங்கள் அலைந்து திரிந்து காடை நம் வாழ்வின் ஒரு அங்கமாக உருவாக்கி மனதில் ஏற்றினால் ஒழிய இப்படி விரிவாக எழுத முடியாது. ஆனா பாருங்க நிறைய இடத்துல ஒன்னுமே புரியல..இருந்தாலும் படிக்கிறேன் படிக்கிறேன் படிச்சிக்கிட்டே இருக்கேன். நேத்து படிக்கிறப்ப தான் எதோச்சையா கடைசி பக்கம் பார்த்தா 'ஒரு தேர்ந்த வாசகனுக்குக்கான' படைப்பு அப்படின்னு போட்டிருக்கு..அப்புறம் எப்படி எனக்கு புரியும். எனக்கெல்லாம் ஆத்துல தண்ணி ஓடுதுன்னு சொன்ன தான் புரியும்..அத விட்டுட்டு வானத்தில் இருந்து கரைத்து ஊற்றிய பல பிம்பங்கள் ஓன்று சேர்ந்து மண்ணில் கனத்தோடு உறவாடி ஓடியது அப்படின்னு சொன்னா ஒரே சமயத்துல நாலு உலகப்படம் பார்த்த மாதிரி தலைய சுத்தி ஸ்டார் ஸ்டாரா பறக்கும். இருந்தாலும் அந்த புஸ்தகத்தை படிக்காம இருக்க முடியல.கிரியோடு சேர்ந்து நானும் காட்டில் அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன் இப்போதெல்லாம்.

எல்லா பாட்டுமே நல்ல பாட்டு தான்..

2010-07-10T16:55:00.003+05:30

யாரு யாரு என்ன ஜாதி

2010-06-03T17:46:00.006+05:30

யாரு யாரோ ஏது ஏதோ தொடர்ப்பதிவு ஆரம்பிக்கிறாங்க..நாம ஏன் ஒரு தொடர்ப்பதிவு ஆரம்பிக்கக்கூடாதுன்னு சிந்தித்ததின் விளைவு தான் இந்த பதிவு..அதாவது பதிவுலகத்தில் இருக்கும் பதிவர்களோட ஜாதி என்னவெல்லாம் இருக்கும்னு ஒரு குத்துமதிப்பா ஆராயறது..ஏன்னா இதுக்கப்புறம் அதை படிக்கபோறவங்க நிறையா விஷயங்கள் தெரிஞ்சிக்கிட்டு அதன்மூலம் அவங்க நடத்தைகளை சுலபமா யூகிக்கமுடியும் பாருங்க..அதுக்காகவே அவங்க குணநலனையும் கொடுத்துள்ளேன் அதுவேற இல்லமா எதிர்க்காலத்தில் எதாவது பிரச்னைனா அவங்க ஜாதி என்னனு தெரிஞ்சிக்க நாயா பேயா அலைய வேண்டியதில்லை..இந்த தொடர்ப்பதிவ ஒரு எட்டு பார்த்தாலே போதும்.. நான் ஒரு ஐந்து பேர் ஜாதிய யூகித்து சொல்றேன் ..அவங்க அப்படியே ஒரு ஐந்து பேர் ஜாதிய யூகிச்சு சொன்னாங்கனா அப்படியே எல்லோரடைய ஜாதியையும் ஓரளவு ஒரு ஒரு மாசத்துக்குள்ள யூகித்துவிடலாம்...தொடர்ப்பதிவும் ரொம்ப சிறப்பா போகும்..அவங்க ஜாதி அதுவில்லை என்னும் பட்சத்தில் பின்னூட்டதில் குறிப்பிடவும்..

முதல் போணி:

பதிவர் : 'சங்கு' சகடை

ஜாதி (யூகிப்பு) : ராஜப்பாளையம்

குணநலன்கள் : சும்மா இருக்கும் தெருவில் சங்கு ஊதுவது, போட்டு கொடுப்பது, நம்ப வைத்து கழுத்தறுப்பது.

இரண்டாம் போணி:

பதிவர் : 'பட்டாசு'

ஜாதி (யூகிப்பு): டால்மேஷன்

குணநலன்கள் : அமைதியாக இருக்கும் இடத்தில பட்டாசு கொளுத்தி போடுவது, எல்லாம் தெரிந்த மாதிரி காட்டிக்கொள்வது, கிடைத்த கேப்பில் எல்லாம் ஏறி அடிப்பது அதாவது சந்தில் சிந்து பாடுவது.

மூன்றாம் போணி:

பதிவர் : 'அல்லக்கை' அழகு

ஜாதி (யூகிப்பு): ஜெர்மன் ஷெபெர்ட்

குணநலன்கள்: கூச்ச படாம 'கூஜா' தூக்குவது, சொம்பு அடிப்பது, 'வெட்டி' செக்குலரிசம் பேசுவது, காசுக்கு தகுந்தமாதிரி ஆள் பார்த்து ஆப்பு அடிப்பது.

நான்காம் போணி:

பதிவர் : 'கோண' வாயன்

ஜாதி (யூகிப்பு): அல்சேஷன்

குணநலன்கள்: சாமி கும்பிட மாட்டாங்க ஆனா மாமிய கும்பிடுவாங்க, பெண்கள் என்றால் தெய்வமாக மதிப்பார்கள், அநியாயத்திற்கு எதிராக பொங்கி எழுவார்கள்.

ஐந்தாம் போணி:

பதிவர் : 'மென்டல்' முருக்கன்

ஜாதி (யூகிப்பு): பொமேரியன்

குணநலன்கள்: ரோட்ல போறப்ப டக்குனு காரி துப்புவாங்க ஆனா யாருமேல துப்புராங்க அப்படிங்கிறது அவங்க 'மூட்' பொருத்தது . ஒரு ஜாலிக்காக அப்பப்ப அவங்க மேலயும் துப்பிபாங்க..டிசைன் டிசைனா வேற துப்புவாங்க.

அம்புட்டு தான் இப்ப மேல நான் குறிப்பிட்டுள்ள பதிவர்கள் தான் நான் இந்த தொடர்ப்பதிவை மேற்கொண்டு எழுத அழைக்கும் பதிவர்களும்..ஜாதிவெறி இருந்துச்சுனா கொஞ்சம் வேகமா எழுதுங்க ப்ளீஸ்..

Why Like this..

2010-05-25T14:28:00.001+05:30

என் கடைசி பதிவு ஏன் அப்டேட் ஆகல ..

பிடித்த 10 தமிழ் படங்கள்

2010-05-23T18:01:00.007+05:30

ரொம்ப நாளைக்கு முன்னாடி செந்தில்வேலன் அவர்களால் பிடித்த படங்கள் என்ற தொடர்ப்பதிவிற்கு அழைக்கப்பட்டு இருந்தேன்..இடைவிடாத பணி காரணமாக அப்பொழுது எழுத முடியவில்லை..(நானே சொல்லிகிட்ட தானுண்டு). இப்ப வேற ஏது ஏதோ தொடர்ப்பதிவு எல்லாம் வந்தப்பிறகு இதை நான் எழுதுறேன்.. பிடித்த படங்கள் லிஸ்ட் ரொம்ப பெருசு..அதுவும் பத்து படங்களை மட்டும் வகைப்படுத்துவது ரொம்ப கஷ்டம்..நான் 2000க்கு பிறகு வந்த பத்து படங்களை மட்டும் எழுதுகிறேன்..அதுவும் நியாபகத்தில் உள்ள படங்கள்..

பிடித்த பத்து தமிழ் படங்கள்..

கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் (2002)

எத்தனை முறை பார்த்தாலும் சலிக்கவே சலிக்காத படம். கீர்த்தனா, நந்திதாவின் அபார நடிப்பு, கிளைமக்ஸ் காட்சி, சிம்ரனின் மேக்-அப் போடாத முகம், மாதவனின் இயலபான நடிப்பு, ரவியின் ஒளிப்பதிவு, ரெஹ்மானின் இசை, வைரமுத்துவின் வரிகள் இவ்வற்றுக்கு மேலாக மணிரத்தினத்தின் இயக்கம்.

எனக்கு படமே பிடிக்கும் இருந்தாலும் மாதவன் சிம்ரனின் காதல் காட்சிகள் கூடுதல் அழகு. மாதவனும் சிம்ரனும் அவரவர் வண்டியை ஒட்டி கொண்டே பேசி கொண்டு வருவார்கள் அந்த ஒரு காட்சி போதும் அது மணிரத்னம் படம் என்று சொல்வதற்கு.அப்புறம் மாதவனின் அக்கா முன்பே இருவரும் காதல் செய்யும் காட்சிகள். நான் படிக்கும் பொழுது காலேஜ் ஆடிடோரியத்தில் இந்த படத்தை ஒளிப்பரப்பினர்கள் இந்த காதல் காட்சிகளுக்கு பெண்கள் பக்கத்தில் இருந்து விசில் பறந்தது..அதவும் சரி பாதி தெலுங்கு பெண்கள்..

மௌனம் பேசியதே (2002)

அழகான படம். சுவாரஸ்யமான திரைக்கதை, எதிர்ப்பாராத ட்விஸ்ட் நிறைந்த கிளைமக்ஸ் ,சூர்யாவின் நடிப்பு, யுவனின் இசை, அமீரின் இயக்கம் படத்தின் பெரும்பலம். எனக்கு தெரிந்து புதுவையில்(அப்பொழுது) அதிகநாட்கள் ஷூட்டிங் நடந்த படம். வழக்கம்போல் அமீரின் அடாவடி ஆளுமை கொண்ட 'ஹீரோ' படம்..அவரின் முதல் படமும் கூட. காதலை முற்றிலும் வெறுக்கும் கதாநாயகன் காதலில் விழுந்தால் என்ற சாதாரண கதை தான் என்றாலும் சொன்னவிதம் புதுமை+அழகு. இதேமாதிரி முற்றிலும் வன்முறை இல்லாத ஒருப்படம் அமீரிடம் இருந்து மீண்டும் வருமா..?

பிதாமகன் (2003)

சூர்யா மற்றும் விக்ரம் இணைந்து பாலா இயக்கிய திரைப்படம். பாலாவின் மூலமே திரையுலகில் மறுபிரவேசம் செய்த இருவரும் இணைந்து அதிரடிப்படுத்திய படம். முரட்டுதனமான நடிப்பில் விக்ரமும், நகைச்சுவையான நடிப்பில் சூர்யாவும் பின்னியிருப்பர்கள். பாலாவிடமும் இதேமாதிரி படங்கள் வருங்காலங்களில் எதிர்ப்பார்க்கிறேன்.

கில்லி (2004)

கில்லியை பற்றி நான் சொல்லி தான் தெரியவேண்டுமா என்ன..மறுநாள் செமஸ்டர் எக்ஸாம்..நூறு கிலோமீட்டர்கள் பயணிக்க வேண்டும்..இருந்தாலும் முதல்நாள் இரவு நண்பர்கள் வற்புறுத்த சென்ற படம்..விஜய் படத்துக்கு செல்லும் பொழுதுதெல்லாம் அப்பொழுது 'கடவுளே படம் நல்லாவே இருக்ககூடாது'ன்னு நினைத்துக்கொண்டு தான் செல்வோம்..ஆனால் அந்த எதிர்ப்பார்ப்பை பெரும்பாலான படங்கள் சொதப்பிவிடும். இதுவும் அதேபோலவே..இடைவேளையில் எங்கள் நண்பன் வழக்கம்போல் 'என்னாடா படம் இது சொதப்பலா இருக்கு' என்று எங்கள் வழக்கம்போல் சொல்ல அனைவரும் அவனை முறைத்தோம்.

மறுநாள் காலை பயணிக்கும் பொழுது என்னையும் அறியாமல் வாயில் 'அர்ச்சுனரு வில்லு' என்று பாட்டு வர ''ச்சே ..ச்சே..தூ'' என்று துப்பினேன்..இருந்தும் மறுபடியும் பத்து நிமிடம் கழித்து அதே பாடல்..அது தான் கில்லி. விஜயிடம் இருந்து இதேப்போல் மீண்டும் ஒருபடம் ச்சும்மா விர்ரென்று எதிர்ப்பார்க்கிறேன்.

காதல் (2004)

கொஞ்சம் Immature காதலர்கள் வீட்டைவிட்டு ஓடிவந்த பிறகு அவர்கள் சந்திக்கும் அப்பொழுதைய கஷ்டமான சூழ்நிலைகளை கண்முன்னே காட்சிகளாய் நகர்த்திய படம். எல்லா பாத்திர படைப்புகளுமே மிக கச்சிதமாக இருந்தது.ஆரம்பக்கட்ட மதுரை காட்சிகள் மிகசுவாரசியம்

( இப்பொழுது வரும் மதுரை படங்களுக்கு பிள்ளையார் சுழி போட்டது இந்த படம் தான்னு நினைக்கிறேன்)..கிளைமக்ஸ் மட்டும் கொஞ்சம் சொதபல்ஸ்..பாலாஜி சக்திவேல் என்ன தான் ஆனாரு கல்லூரிக்கு பிறகு..?

தவமாய் தவமிருந்து (2006)

தாயின் அன்பை மட்டும் பிரதானமாக காட்டும் இந்திய சினிமாவில் தந்தையின் அன்பை இயல்பான வலியோடு சொன்ன படம். ராஜ்கிரணுக்கு இந்த ஒருபடம் போதும் அவர் பெயர் தமிழ் சினிமாவில் நிலைத்து நிற்கும்..பெரிய படம் என்றாலும் சொன்னவிதம், சொல்லிய கதை பல தகப்பன்களின் வாழ்க்கை..நிறையா காட்சிகள் வாழ்வில் ஒவ்வொரு தகப்பன்களும் கடந்து வரும் நிகழ்வை சித்தரித்து இருந்தன..சேரன் இந்த படத்திற்கு பிறகு ரொம்ப தூரம் பாதை மாறி வந்துவிட்டார்..

புதுப்பேட்டை (2006)

இந்தபடத்தை எத்தனை முறை பாத்திருப்பேன் என்று தெரியவில்லை..ஆனால் முழுவதும் அல்ல எதாவது ஒரு இடத்தில ஆரம்பித்து எங்கயாவது நிறுத்துவேன். அப்படிப்பட்ட காட்சியமைப்புகள் கொண்ட படம். நண்பனுக்கே நம்பிக்கை துரோகம், அப்பாவையே நம்பவைத்து போட்டு தள்ளுவது, தொழில் கற்றுக்கொடுத்த குருவை போட்டுதள்ளி விட்டு அந்த இடத்தை பிடிப்பது போன்ற காட்சிகள் தமிழ் சினிமாவுக்கு புதுசு..கதையின் பிரதான பாத்திரம் இப்படிதான் இருக்கவேண்டும் என்ற அமைப்பை அடியோடு மாற்றிய படம். டிபிக்கல் செல்வராகவன் படம். தனுஷின் நடிப்பில் தி பெஸ்ட்.

சென்னை – 28 (2007)

செம ஜாலியா யாருமே எதிர்ப்பார்க்காத விதத்தில் வந்தப்படம்..வெங்கட்பிரபுக்குள்ள இப்படி ஒரு இயக்குனர் இருக்காரா என்று அனைவரையும் ஆச்சரியப்பட வைத்தப்படம். சென்னை ஏரியா மட்டுமில்லை கிட்டதட்ட தமிழ்நாட்டின் அத்தனை வயசுப்பசங்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய கதையமைப்பு..இப்பொழுது போர் அடித்தால்கூட இந்தப்படத்தை போட்டு பார்ப்பேன்..எல்லா காட்சிகளுமே 'ஜாலி திருவிழாவாக' களைக்கட்டும்..சமிபத்தில் வந்த ஜாலியான துள்ளல் படத்தில் இதற்கே முதலிடம்..இதன்ப்பிறகு எதுவும் வந்த மாதிரி நியாபகம் இல்லை.

அஞ்சாதே (2008)

கும்பகோணத்தில் பணிபுரிந்துகொண்டு இருந்தபொழுது முதன்முறையாக தனியாக சென்று பார்த்தபடம். மிஷ்கின் மேல் இருந்த ஏதோவொரு நம்பிக்கை காரணமாக சென்றேன்..ஒரு அக்ஷன் சினிமா இந்த அளவுக்கு தாக்கத்தை ஏற்ப்படுத்தும் என்று நினைக்கக்கூட இல்லை..படம் பார்த்துவந்து மறுநாள் கூட அதே எண்ணங்களோடு இருந்தேன்..அப்பொழுது வைத்து இருந்த கைப்பேசியின் மூலமாக இணையத்தின் வழியாக தமிழ் விமர்சனம் தேடிக்கண்டு பிடித்து படித்தேன்( அப்பொழுது அது ப்ளாக் என்று தெரியாது) ..கடைசிவரை ஏதோ ஓன்று நடக்கபோகிறது என்றவொரு இறுக்கம் படம் முழுவதுமே பரவி கிடக்கும்..அதுவும் நிறையா காட்சிகள் மிகப்புதுமையாக இருந்தன. மொத்தத்தில் ஒரு கிளாஸ் மூவி.

பசங்க (2009)

தமிழ் சினிமாவில் உண்மையில் பசங்களுக்காக, பசங்களை பற்றிய வந்தப்படம். மிக இயல்பாக எடுத்திருந்தார் டைரக்டர். ஏதாவதொரு காட்சி கண்டிப்பாக நாம் சிறுவர்களாக இருந்தப்பொழுது கடந்துவந்ததாக இருக்கும் . இன்னும் இதுப்போல் நிறையா படங்கள் வரவேண்டும்..அதுவும் அந்த சிறுவர் பட்டாளம் கலக்கி இருக்கும்..நடித்து இருப்பார்கள் என்றே சொல்லமுடியாது.."மழை இன்று வருமா வருமா'' என்ற பாடல் என்னோடைய All time favorite..

Please Do it again Mr.Pandiyaraj..

ரொம்ப நாளைக்கு முன்னாடி ஹாலி பாலாவின் ஏதோ ஒரு பதிவில் பிடித்த பத்து படங்களை எழுத சொல்லி கம்மென்டிருந்தேன்..இப்பொழுது அதே தொடர்ப்பதிவாக ..

தொடர்ந்து எழுத அவரையும் கிஷோரையும் அழைக்கிறேன்..

பிரிவுகள்

2010-03-30T00:15:00.004+05:30

பிரிவு பல சமயங்களில் மிக கொடுரமான வலியாக இருக்கிறது. மனிதர்களை மட்டுமல்ல நமக்கு பிரியப்பட்ட சூழலை விட்டு பிரியும்ப்பொழுதுக்கூட அதற்கு சமமான வலியை அனுபவிக்க தான் செய்கிறோம். ஒன்று அதேப்போல் நாம் கடந்து போகவேண்டிய சூழலை வலுக்கட்டயமாக ஏற்றுக்கொள்கிறோம் இல்லை பழக்கப்படுத்தி கொள்கிறோம். போகும் சூழல் நமக்கு பழக்கப்படாத, நம்மில் எளிதில் உள்வாங்க முடியாத சூழலாக இருப்பின், இன்னும் கதை கந்தல் திருவிழாவில் காணாமல்ப்போன குழந்தையைப்போல் மனநிலை எதையோ தேடிக்கொண்டிருக்கும். யாரவது தெரிந்தவர்கள் கண்ணில் படமாட்டார்களா, ஆறுதல் வார்தைகள் கிடைக்காதா என்று கண்ணில் தேக்கிவைத்த கண்ணிறோடு அதுவரை அலைந்துக்கொண்டே தானிருப்போம்..

கிட்டத்தட்ட அதேமாதிரி ஒரு மனநிலையோடு இரண்டொரு நாளாக அலைந்துக்கொண்டிருக்கிறேன்..நான் அமீரகம் வந்து இரண்டு வருடங்களாக தங்கியிருந்த இடத்தை விட்டு வேறு ஒரிடத்திற்க்கு மாறவேண்டிய நிர்பந்தம் மாறியும் விட்டேன்..

ஆனால் ஏதோ மிக நெருங்கிய நண்பனை பிரிந்து வந்து விட்டதைப்போல் ஒருணர்வு நெஞ்சின் மீது சிறுபாரமாய் இருந்து அழுத்திக்கொண்டே இருக்கிறது..அந்த பழைய சூழலின் தாக்கம் இன்னும் மனதை விட்டு அகல மறுக்கிறது..அதுவும் புதிய இடத்தின் தனிமை இன்னும் கொடியதாக உணர்கிறேன்..தனிமை சில சமயங்களில் மட்டுமே மகிழ்ச்சியை ஏற்ப்படுத்துக்கிறது..பல சமயங்களில் யோசிக்க வைக்கிறது..ஏற்ப்படும் சிந்தனைகள் யாருமில்லாத பொழுதுகளில் இன்னும் என்னை பலவினமாக்குக்கிறது..இருக்கும் சூழலை ஏற்றுக்கொண்டு வாழும் மனிதர்களை பார்க்கும்பொழுது சற்று பயமாகவும், என்னை திரானியற்றவனாகவும் உணர்கிறேன்..

அதுவும் அந்த பழைய இடத்தை விட்டுபிரியும் கடைசி மணிநேரங்களில், இந்தியாவிலிருந்து விடுமுறை கழித்து ஆமீரகம் வந்தப்பொழுது உணர்ந்த அதே அதிர்வுகள்..இத்தனைக்கும் அந்த பழைய சூழலை பலமுறை வெறுத்துள்ளேன்..ஆனால் இன்று அது நினைவுப்படுத்தும் எண்ணங்கள் இனிமையனதாகவே இருக்கின்றது.இதுவும் கடந்துபோகும் என்ற மனநிலையோடு ஏற்கனவே வலுக்கட்டயமாக கடந்துவந்த சில சூழலைப்போல் இதையும் கடக்கதான் போகிறேன்.

திங்கள் இனிதே - 6

2010-03-07T21:06:00.005+05:30

இங்கிருக்கும் என் நண்பர் ஒருவர் ஊருக்கு சென்று திரும்பிவந்து விட்டார். அவர் ஊரில் இருக்கும்பொழுது "நான் எதாவது அவரிடம் கொடுத்து அனுப்பட்டுமா, சாப்பிட எதாவது வேணும்னா சொல்லுடா கொடுத்து அனுப்புறேன்.." என்று என்அம்மா போன் பண்ணும் பொழுதெல்லாம் கேட்டுகொண்டே இருந்தார். நான் எப்பொழுதும்போல் "இல்லை ஒன்றும் வேண்டாம், எல்லாமே இங்க கிடைக்குதுமா" என்றே சொல்லிவந்தேன். ஆனால் என்ன நினைத்தேன் என்று தெரியவில்லை ஒரு நாள் அப்படி கேக்கும்பொழுது "அம்மா காரக்குழம்பு சாப்பிடனும்போல் இருக்கும் அதுமட்டும் வேண்டுமானால் கொடுத்துஅனுப்புங்கள், ஆனால் அதற்காக நீங்கள் சென்னை வரவேண்டியஅவசியமில்லை யாரவது சென்னை போனால் அவரிடம் கொடுத்து என் நண்பரிடம் கொடுக்க சொல்லிவிடுங்கள்'' என்றேன்.

ஆனால் என் அம்மாவே புதுவைலிருந்து சென்னை ஏர்போர்ட் வரை வந்து அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு சென்று விட்டார்.புதுவை திரும்பிய கையோடு வேலைக்கு வேறு செல்லவேண்டும்.இது தெரிந்து தான் நான் 'அப்பவே' வேணாம்னு சொன்னேன். நான் என்னத்த சொல்லுறது..!! நான் ஊரில் இருந்தால் இதற்கெல்லாம்அவசியமே இல்லை.

(''ஏன்டா டேய், இவ்வளோ பேசுற நீ ஊர்ல போய் வேலை பார்க்க வேண்டியதுதானே, அதை விட்டுட்டு அம்மா பிளைட்ல குழம்பு கொடுத்து அனுப்புனாங்க, ஆயா கப்பல்ல ரசம் கொடுத்து அனுப்புனாங்கன்னு சொல்றியேன்னு "..நீங்க சொல்லுறது கேக்குது மக்களே, அதற்கான முயற்சிகளும் பண்ணிக்கொண்டு தான் இருக்கிறேன்).
....................................................................................................................

ஹாக்கி உலககோப்பை இந்தியாவில் நடக்கும்ப்பொழுதே, இந்திய அணியால்'அரையிறுதிக்கு' கூட முன்னேற முடியவில்லை. இங்கிலாந்து முதல் ஆளாக அரையிறுதிக்கு தகுதிபெற்று விட்டது.(அது தான் கோப்பையை தட்டிசெல்லும் என்று நினைக்கிறேன்).வீராவசேமாக பாகிஸ்தானை வீழ்த்தியோதோடு நாமும் வீழ்ந்து விட்டோம். சொல்லிவைத்தார் போல் அதற்கடுத்து மோதிய ஆஸ்திரேலியா, ஸ்பெயின் அணிகளிடம் 2-5 , இங்கிலாந்துடன் 3-2 என்ற கணக்கில் தோற்றோம். அணியில் பிரச்சனையா, ஹாக்கி சங்கத்தில் பிரச்சனைகளை களைய வேண்டுமா, அரசாங்கம் நம் தேசிய விளையாட்டின் மீது 'தீவிர' கவனம் செலுத்த வேண்டுமா, இல்லை 'நம்' அணுகுமுறை மாற வேண்டுமா?!. என்ன ஆனா என்ன அடுத்து ஐபிஎல் வரப்போகிறது, அதில் கவனத்தை செலுத்துவோம்.

.....................................................................................................................

அடுத்து நம்ம 'நித்தி'யை பற்றி பார்ப்போம். ’வீடியோ’ சுமார்னு கூட சொல்லமுடியாது.

ரொம்ப மோசம். சன் டீவி பண்ணது அதுக்கு மேல மோசம்.

பொதுவாகவே நமக்கு இந்த 'ஒழுக்க கட்டுப்பாடுகளில்' இருந்து மீறி 'தப்பை' செய்வதில் ஆர்வம் இருக்கும், ஆனால் சமூக கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக அடக்கியே வாசிப்போம். அதையும் மீறி யாராவது செய்தால் அதை 'தெரிந்துகொள்வதில்' ஒரு ஆர்வம் காட்டுவோம்(கிட்டதட்ட தினசரியில் 'கள்ளக்காதலை' பற்றி படிக்கும் விஷயத்தில் இருக்கும் ஆர்வம்). அதுவும் 'சாமியார்' என்கின்ற பட்சத்தில் அவருக்கு நாம் வகுத்திருக்கும் 'ஒழுக்க விதிமுறைகள்' இன்னும் அதிகம். சாமியாரே அவருடுய இந்த 'விதிகளை' மீறுகின்ற பொழுது நம்ம பண்ணுறது எல்லாம் ஒரு 'மேட்டரே' இல்லை என்கின்ற அல்ப சந்தோஷம் ஒருப்புறம்.

ஸோ,'மேட்டர்' என்னனா தனிமனித ஒழுக்கங்களும், விதிகளும் தான். அது எந்த மதத்தை சேர்ந்த 'பெரிய மனிதர்களாக' இருந்தாலும் சரி.ஆனா எப்ப எவன் மாட்டுவான்னு காத்திருந்து 'அந்த மதத்தை' தூற்றுவது சின்னபிள்ளத்தனம். அதுவும் நம் பதிவுலக 'அதிமேதாவிகள்' இந்த விஷயத்தில் காட்டும் அக்கறை அவர்கள் குடும்பத்தில் கூட காட்டமாட்டார்கள்.
....................................................................................................................

ஷார்ஜாவை பொறுத்தவரை எனக்கு கொஞ்சம் பொறாமை தான்.நிறையா தமிழ் மக்கள், தமிழ்ப்படங்கள் ரீலிஸாகும் தியேட்டர்கள்,அப்புறம் அமீரகத்தின் பிரபல பதிவர்கள் எல்லாம் அங்கே தான் இருக்கின்றனர் முக்கியமா 'தமிழ்' உணவகங்கள். நான் இருக்கும் ஊரில்(அல்-அய்ன்) ஒரு உருப்படியான உணவகம் கூடயில்லை.ஷார்ஜாவில் எங்கு போகினும் நல்ல உணவு கிடைக்கின்றது.ஊரில் இருக்கும்ப்பொழுது 'சாப்பாடு' எல்லாம் எனக்கொரு பொருட்டே இல்லாமல் இருந்தது ஆனால் இங்கு வந்து சிலசமயம் மனது அதை எதிர்ப்பார்கின்றது. சரி, அதையும் மீறி சிலசமயம் நானே சமைத்துப்பார்க்கலாம் என்று 'ரிஸ்க்' எடுத்தாலும் அதன்ப்பிறகு எந்த சாப்பாட்டை பார்த்தாலும் கொஞ்சநாட்களுக்கு ஒருவித 'பீதியா' தான் இருக்கு.
..........................................................................................................................

வேலை வேலை வேலை..இந்த ரெண்டு மாசமா இப்படி தான் போகுது. இரவு வீடு திரும்பி ப்ளாக்ல எதாச்சும் கிறுக்கலாம்னு பார்த்தாலும் ''இந்த ரணக்களத்துலயும்ஒரு கிளுகிளுப்பான்னு'' மனசாட்சி கேக்குது..இன்னும் முடிக்கவேண்டிய பணிகள் நிறையா இருக்கு.பார்ப்போம் வரும் மாதங்கள் எப்படி அமைக்கிறது என்று.
...........................................................................................................................

தல cool down and get relaxed for some minutes ..உங்களின் இனிமையான சில நினைவுகளை மீட்க ஒரு அருமையான பாட்டை உங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன். பாட்டை பாருங்கள் நினைவுகளை 'மீட்க' முடியாவிட்டால் நான் பொறுப்பல்ல..எத்தனையோ பாட்டு இருக்கறப்ப 'இந்த பாட்டு' மட்டும் எதுக்கு!! பாருங்க உங்களுக்கே தெரியும்.

டீன்-ஏஜ்

2010-02-21T20:50:00.006+05:30

வணக்கம்..முதலில் என்னை இந்த தொடர்ப்பதிவுக்கு அழைத்த சூர்யாவுக்கு கோடானுக்கோடி வணக்கங்கள்..சூரியன் இல்லாத உலகத்தை கற்பனை கூட செய்துப்பார்க்க முடியாது..அதுப்போல தான் இந்த 'ஆதவன்' இல்லாத பதிவுலகத்தை கற்பனைக்கூட செய்துப்பார்க்க இயலவில்லை..பதிவுலகத்தின் முதல் வெளிச்சம் நமது 'ஆதவன்'..சிலப்பதிகாரத்தில் கூட சூரியனை பற்றி 'ஏதோ' சொல்லியுள்ளார்கள்.அது என்னானு அடுத்தப்பதிவில் சொல்கிறேன்..

சூர்யாவின் மேல் இருக்கும் மரியாதையின், அன்பின்ப்பால் இந்த தொடர்பதிவை தொடர்கிறேன்..பட்..இந்த இடத்தில் இன்னொரு விஷயத்தையும் தெளிவுப்படுத்தி கொள்கிறேன்..தொடர்ப்பதிவில் கலந்துக்கொள்வதும், கொள்ளாததும் அவரவர் விருப்பம் சார்ந்த விஷயங்கள்..ஆனால் சிலப்பேர் கட்டாயப்படுத்தி எழுதச்சொல்கிறார்கள்..எழுதமுடியாமல் போனால் கொஞ்சநாள் கழித்து 'பின்னூட்டம்' மூலமாகவோ 'அல்லது' தொலைப்பேசி மூலமாகவோ மிரட்டுகிறார்கள். அதையே காரணம்க்காட்டி நமது 'பதிவுலகு' பற்றை 'கேள்விக்குறியாக்கி' வேடிக்கை பார்கின்றனர்..இதற்கு யாரவது 'பெரிய மனிதர்கள்' முடிவு கட்டினால் நன்றாககிருக்கும்..ப்ளீஸ்..we are tired.

Let us move to our topic..

ஒரு 15 வயசு இருக்கும்

"டேய் இது அவுட் இல்லடா..சொன்னா கேக்கமாட்டிங்கலே 96 நாட்அவுட் செஞ்சுரி அடிச்சப்பிறகு நானே பேட்டை வச்சிட்டு போயிறேன்டா..சின்னபசங்க கூட இதுக்குதான் விளையாடக்கூடாது..போடுற போடுற போடா.." ..நான்.

"இதான் லாஸ்ட் சான்ஸ் இதுக்கப்புறம் பேட்டை கொடுக்கல..நாளையிலருந்து தயவுசெஞ்சு எங்ககூட விளையாட வராத..போய் உன் வயசு பசங்களோட விளையாடுப்போ.."..என் தம்பி.

"டேய் உங்க அண்ணன் சரியா ஓசி காஃச்சி அடிக்கறான்டா..நாமலே பாக்ஸ் போட்டு விளையாடுறோம்..இதுலயும் ஆறு தடவை அவுட்டாகி செஞ்சுரி போடுறான்..அவனுக்கு கொஞ்சம்கூட வெட்கமே இருக்காதா.." என் தம்பியின் நண்பன்.

இதையெல்லாம் எதையும் காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல் 'செஞ்சுரியை' நோக்கி வேகமாக பயணப்பட்டு கொண்டிருப்பேன்.

17 வயசுல

"டேய்..உன் கிளாஸ்ல இருக்குற ஃ பிகர்ங்க பேரெல்லாம் சொல்லு"..சீனியர்.

"அண்ணன் அது எப்படி அண்ணன் நான் போய்..எல்லாம் சிஸ்டர்ஸ் மாதிரின.."

''டேய் மச்சான்..ஃ பிகர்ங்க பேரை சொல்லுரவன கூட நம்பிடலாம்..இதமாதிரி பசங்க சரியான மொள்ளமாரியா இருப்பானுங்க இவன விடாத"..இன்னொரு சீனியர்.

"டேய் சொன்னா இந்த இடத்தை விட்டு போகலாம்..இல்லை சாயங்காலம் வரைக்கும் இங்க தான் நிக்கணும் என்ன சொல்லுற.."..சீனியர் .

"அது ஒரு ஆறு, ஏழு பேரு இருக்காங்க..'க..தா', 'ப்..யா' அப்புறம் 'ஜெ..ந்தி'..".

"இன்னமோ கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அக்கா தங்கச்சின்னு டயலாக் எல்லாம் விட்ட..இன்னிமே உன்னை இந்த ஏரியாலையே பார்க்கக்கூடாது ஓடிபோடா.." ..சீனியர்.

18 வயசு இருக்கும்னு நினைக்கிறேன் !!

'மச்சான்..அந்த அண்ணன் ரொம்ப வேண்டப்பட்டவர்டா..நான் போய் எப்படிடா அவர்கிட்டப்போய் கேட்ப்பேன்..'..குமார்.

'டேய்..நீ கேக்கிறியா இல்லை உன் பெயரை சொல்லி நான் போய் கேட்கவா'..நான்.

'டேய்..நல்லா யோசிச்சியா 'அந்த பொருளோட' விலை வேற எழுபது ருபாய்..'.குமார்.

'மச்சான்..உன் ஷேர் வேணாலும் நான் தரேன்..இந்த விஷயத்தில் நான் காம்பிரமைஸ் பண்ணிக்க தயாரில்லை..நான் இன்னிக்கு பார்த்தே தீரனும்..இந்த சந்தர்ப்பத்தை விட்ட வேற சந்தர்ப்பம் கிடைக்காது ..ரகு வீட்டுல எல்லோரும் நாளைக்கு வந்துடுவாங்க சொல்லிட்டேன்..இன்னிக்கே பார்த்தா தான் உண்டு.." ..நான்.

--------------------------------------------------------------------------------

13 to 19 'டீன்-ஏஜ்' அனுபவங்கள், நல்லவேளை அதுக்குமேல தான் பல அழிச்சாட்டியங்கள் நான் ஆரம்பிச்சது..அது வரைக்கும் 'எதையும்' வெளிப்படையா சொன்னதோ இல்லை செஞ்சதோ இல்லை..'டீன்'ல பெரும்பாலும் கழிந்தது பள்ளிக்கூட மற்றும் டிப்ளோமா அனுபவங்கள்,புதுவையில். அதன்பின் 'படித்தது' 'சுத்துனது' எல்லாம் வெளியூரில் தான்..

படிப்பு, கிரிக்கெட் மிஞ்சிப்போனா தியேட்டர், பீச் இப்படியே போனது 'டீன்' முழுவதும்..தைரியமா ஒரு பெண்ணை 'சைட்' கூட அடித்ததில்லை..அப்புறம் எங்கிருந்து பேசியிருப்பேன்..சின்ன சின்ன தப்புகள் பண்ணியிருந்தால் கூட எல்லாவற்றையும் மீறி ஒரு 'குழந்தைத்தனம்' எப்பொழுதும் ஒட்டிக்கொண்டு இருக்கும் அந்த வயதில் நம் அனைவருக்கும்.அந்த நினைவுகளை நினைக்கும்ப்பொழுது இப்பொழுதும் இனம்புரியாத சந்தோஷம் நம்மை சூழ்ந்துக்கொள்கிறது.

ஆனால் அதை அனுபவிக்கும் காலத்தில் 'ஜஸ்ட் லைக் தட்' அதை கடந்துவந்து விடுகிறோம் எப்பேர்ப்பட்ட சந்தோஷத்தை அனுபவித்து கொண்டிருக்கிறோம் என்று தெரியாமலே..என்ன பண்றது யாராச்சும் ஒரு டைம் மெஷின் செஞ்சு கொடுந்திங்கனா நல்லாயிருக்கும்.

மேலும் இந்த தொடர்ப்பதிவுக்கு கிஷோர் மற்றும் விஜய் இவர்கள் இருவரையும் அழைக்கிறேன்.

தண்டனை காலங்கள்

2010-02-03T19:49:00.004+05:30

இந்த பெருமழை எதையும் கரைக்கும் வல்லமை பெற்றதாக இருப்பின் என்னுள் நான் கரைத்துவைத்து இருக்கும் பாவத்தை அடியோடு கரைத்துவிட நான் ஆண்டவனை வேண்டுகிறேன்.

வெகுநேரம் அடித்து சாய்க்கும் பேய் மழையில் நனைந்துக்கொண்டு இருந்தேன்..மழையோடு சேர்ந்துக்கொண்டு என்னை வாட்டி வதைக்கும் சிந்தனைகளும் சிதறிக்கொண்டு இருந்தது..எனையறியாமல் கடவுளை கூப்பிடுகிறேன்..செய்த பாவத்துக்கு மனமாற அவனிடம் மண்டியிட்டு கதறியழுகிறேன்..கொஞ்சம் ஆறுதல் கிடைப்பதைப்போல் இருந்தாலும் மறுப்படியும் பாவசிந்தனைகள் வலுப்பெறுகின்றன..

உண்மையில் கடவுள் இருந்திருந்தால் என்னை அந்த காரியத்தை செய்ய வைத்திருப்பானா, நான் செய்த தப்புக்காக இத்தனை வருடங்கள் சிறைத்தண்டனை அனுபவித்தப்பின்னும், 'இல்லை, நீ மனம்மாற அனுபவிக்க வேண்டிய தண்டனை இதுவல்ல..சிறையை விட்டு வெளியேப்போ இதை விட பெரிய தண்டனையை உலகம் உனக்கு கொடுக்கும்' என்று ஆண்டவன் முன்னாடியே தீர்மானித்து வைத்திருப்பான்போல்..இந்த இடத்தில தான் ஒருவனை இந்தளவு வதைக்கும் கடவுளின் இருப்பின்மேல் இன்னும் சந்தேகம் வலுக்கிறது..சிந்தனைகள் மறுப்படியும் பின்னோக்கி நகர்கின்றன..

வயலுக்கு வரப்பு வெட்டுவதில் ஆரம்பித்தது 'அவனுடுனான' என்னுடுய பிரச்னை..நாளொரு வண்ணமாக பலரூபத்தில் விஸ்வரூபம் எடுத்து என்னில் இருந்த வன்மத்தை இன்னும் ஆழமாக வேர்ப்பிடித்து வளர செய்திருந்தது. எல்லாத்துக்கும் மேலாக மோட்டார் ரூமிற்கு திருட்டு மின்சாரம் எடுத்த விஷயத்தில் கையும் களவுமாக பிடிபட்டப்பொழுது..அவன் தான் அதற்கு காரணமாக இருந்திருக்கக்கூடும் என்று தோன்றிய எண்ணங்கள்..மூளையின் ஒவ்வொரு செல்லிலும் அவன் மீதான குரோதத்தை படிய செய்திருந்தது..மேலும் கூட்டாளிகள் போதையின் உச்சத்தில் எரிந்துக்கொண்டிருந்த நெருப்பை இன்னும் ஊதி பெருதாக்கி இருந்தார்கள்..எப்பொழுது வயலுக்கு மறுப்படியும் போனேன் என்றுக்கூட நினைவில்லை..அனால் அவன் தலையை என் மம்பட்டி பிளந்துது மட்டும் நினைவிருக்கிறது..போலீஸ் பிடித்தது..கோர்ட்..ஆயுள்..சிறை..இதோ கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் விடுவித்து வெளியே வந்தும் விட்டேன்..

மரண தண்டனையே கொடுத்திருக்கலாம் இப்பொழுதுப்படும் என் வேதனையை விட என்று நினைக்க ஆரம்பித்து சில நாட்கள் முடிந்துவிட்டன..ஒரு விடுதலையான கைதியை சமூகம் பார்க்கும் பார்வையை சிறையிலிருக்கும் பொழுதே ஓரளவு யூகித்து வைத்திருந்தேன்..ஆனால் குடும்பத்திலிருந்தே முற்றிலுமாக நிரகரிக்கப்படுவேன் என்று நினைத்துக்கூட பார்க்கவில்லை.பெற்றோர்கள் என்னைபெற்ற பாவத்தை என்றோ மரணத்தை தழுவி போக்கிகொண்டனர்.இருப்பவன் தம்பி மட்டுமே,அவன் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா, என் தம்பியின் சிறு வயது மகன் கூட என்னை 'கொலைக்காரனாக' தான் அறிந்து உள்ளான்..

நான் சமுகத்தின் பார்வையில் தண்டனையை அனுபவித்து வந்தப்பின் கூட குற்றவாளியாக தான் தெரிகிறேன் என்ற வலியை விட..'அவனி'ன் குடும்பத்தின் இன்றைய நிலைமை எனக்கும் ஏற்ப்படுத்தும் வலி தான் என்னை நிலைகுலைய செய்தது..

அன்று ஓரளவு நன்றாக இருந்த குடும்பம்..இன்று சிதைந்துப்போய் உள்ளது..அவனின் பெண் தையல் வேலைக்கு போவதும், ஊதாரியான பையன் ஊரை சுற்றி வருவதும் அவர்களின் வறுமையை பறைசாற்றியது..அவன் மனைவி வீட்டினுள் முடங்கி போயிருக்ககூடும்.

அன்றுகூட நான் தெருவில் நடந்துபோய் கொண்டு இருக்கையில் அவனிடம் ஒரு பெரியவர் 'உங்க குடும்பம் சீரழிஞ்சதுக்கு காரணமே இவன் தான்'..என்று என்னை கைகாட்டியது அவன் வன்மத்தை மேலும் வளர்த்திருக்கும்..அந்த வன்மமே என்னை அவனிடம் ஒரு உதவிக்கு கூட நெருங்க விடாது என்பதை நான் நன்கு அறிவேன்..இந்த சிந்தனை தான் நான் செய்தது தப்பு என்பதை தாண்டி ''மிகப்பெரிய பாவம் செய்துவிட்டேன்'' என்பதை மறுப்படியும் மறுப்படியும் எனக்கு உணர்த்திகொண்டு இருந்தது.

ஆறுதல் சொல்ல நண்பர்கள் கூட இல்லாத இந்த இரவில் மழையோடு சேர்ந்து நானும் அழுதுக்கொண்டு இருக்கிறேன்..நடுமண்டையில் விழுந்த அடி சிந்தனையை கலைத்து இருந்தது..திரும்பவதற்குள் மின்னல் கழுத்துக்குள் இறங்குவதைப்போல் சுளிரென்று ஒரு வெட்டு..ரத்தம் வழிந்தோடும் என் பார்வையில் மங்கலான உருவத்தில் 'அவனின்' மகன் இன்னும் ரெண்டு பேரோடு அவன் பகையை தீர்த்து கொண்டிருந்தான்..சாவை நோக்கி வெகு வேகமாக விரைந்துக்கொண்டு இருந்தேன்..'நாளை இதேப்போல் நீயும் குற்றத்தை உணரும் ஒரு தருணம் வந்தால்'..என்று நினைத்தபொழுது எனக்கு அவன் மேல் பரிதாபமே வந்தது..

இருந்தும் ஒன்றை உணர்ந்தேன்..எல்லா மரணங்களும் சொர்க்கத்தில் தான் நிச்சயிக்கப்படுகின்றன வாழ்க்கை என்னும் நரகத்தில் இருந்து விடுப்பட.எனக்கு பாவ விமோசனம் தந்த 'ரட்சகன்' அவனின் மகன்..கடவுள் இருக்கிறார் என்று தான் நினைக்கிறேன்.

எங்கே செல்லும்... பாகம் - 5

2010-01-26T01:40:00.007+05:30

தொடர் பதிவுகள் மாதிரி போரடிக்காமல், இதுவொரு தொடர் கதை. ஒவ்வொருஅத்தியாயத்தையும் ஒவ்வொருவர் எழுதுறாங்க. கதை எப்படி வேண்டுமானாலும், அந்த எபிஸோடை எழுதுபவரின் மனதைப் பொருத்து பயணிக்கலாம். ஸோ.. யாராலும் எதையும் கணிக்க முடியாது. இதற்கு முன், கிரைம் எழுத்தாளர்கள் ராஜேஷ்குமார்-பிகேபி-சுபா செய்த முயற்சி. இப்பொழுது பதிவுலகில்.

விசா-வின் ஆலோசனையில் முகிலன் ஆரம்பித்து வைத்த கதையை.. பலா-வும், பின் பிரபாகரும், ஹாலிவுட் பாலாவும் தொடர.நாலாவது பாகம் என் பொறுப்பில்...அந்த கதையோட விதி..இல்லை அடுத்து எழுத போறவங்களோட கஷ்டகாலம் இப்ப என் ''கையுல'' மாட்டிகிச்சு..
என்ன பண்ணுறது..'குரங்கு கையில் பூமாலைன்னு' நீங்க நினைத்தாலும் வேறவழி இல்லை ..

மொத்த கதையை படிக்க இந்த பக்கம் போங்க..உங்களுக்கு பிடித்த எபிஸோட் எழுதிய நண்பர்களுக்கு, அவர்கள் ப்லாகில் பின்னூட்டுங்கள்.
...................................................................

கைவிலங்கை பார்த்தவுடன் கன்னபின்னவென்று 'கத்தியவன்' சிறிது நேரத்தில் மயக்கமானான்.

"இது முடியும்னு நினைக்கிறிங்களா"..திவ்யா.

"பாப்போம்..ப்ரபோனோனல்750 xmg தான் கொடுத்து இருக்கேன்..அவனுக்கு முழுசா அவன் யாருன்னு தெரிய குறைஞ்சது ஒரு 36 மணி நேரமாச்சும்ஆகும்..ஆனா அதுக்குள்ள அவன் ஏற்கனவே கடந்து வந்த விஷயங்களை மறுப்படியும் பார்த்தானா அவனால சில விஷயங்களை நியாபகப்படுத்த முடியும்.."

"ஆனா அவன பார்கிறதுக்கு ரொம்ப பாவமா இருக்குப்பா..'இது' எப்ப தான்முடியும்"..திவ்யா.

"எனக்கும் தெரியாது..ஆனா 'அவங்க' எதிர்ப்பார்க்கிற விஷயம் கிடைக்கிற வரைக்கும் இவனை நிம்மதியா விடமாட்டாங்க..இதுக்கு அவன் போலீஸ் கஸ்டடில இருந்திருக்கலாம்..தப்பிச்சு வந்து இவங்ககிட்டேயே மாட்டிக்கிட்டான்.."
.........................................................................

"யேய்..இது சரியாப்ப்படும்னு நினைக்கிறியா..நம்ம குரூப்ல இல்லாத ஆளுங்களா 'இவன' எதுக்கு செலக்ட் பண்ண.."..ராஜேஷ்.

"இல்லை..இவன் தான் சரிப்பட்டு வருவான் ..எனக்கு தெரியும்..''டீல்" முடிஞ்சவுடனே பாரு உனக்கே தெரியும்..ஆமாம் தலையுல எதாச்சும் 'ஆப்ரேட்' பண்ண தழும்பு தெரியுதா..".. Mr.X

"இல்லை"..ராஜேஷ்..

"குட்..ஓகே..நான் சொல்றத கவனமா கேளு..அவன விட்டு ரொம்ப தூரம் போனா அவன் தலையுல இருக்குற 'சிப்'ல இருந்து வர சிக்னல் உன்னால ரிசிவ் பண்ணமுடியாது..ஸோ, ஒரு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் நீ இருக்கிற மாதிரி பார்த்துக்கோ..ஆனா தப்பிதவறி கூட அவன் பக்கத்தில் எந்த காரணத்தை கொண்டும் போகாத..அவன் 'அதை' எடுத்து முடிக்கிற வரைக்கும்..நீ அவன 'அங்க' விட்டுட்டு விலகிடு..நீ விலகின நேரத்தில் இருந்து அவனுக்கு சுயநினைவு வரஒரு பத்து மணி நேரமாச்சும் ஆகும்..ஸோ, நீ அவனை விட்டு விலகின நிமிடத்தில் இருந்து அவன ஷார்ப்பா வாட்ச் பண்ணு..அவனுக்கு 'சுய நினைவு' வந்துருச்சுன்னு அவன் நடவடிக்கையை வச்சு உனக்கு எப்ப சந்தேகம் வருதோஅப்ப இருந்து இன்னும் க்ளோசா வாட்ச் பண்ணு..அதை விட ரொம்ப முக்கியம் அதுவரைக்கும் நீ அவன் கண்ணுல படவே கூடாது.."..Mr.X

"அதுசரி நடுவுல 'இவன்' எதுவும் எங்கிட்ட கேக்கமாட்டான்ல யாருக்காச்சும் சந்தேகம் வரப்போகுது"..ராஜேஷ்.

"நீ போய் சேருற வரைக்கும் ஒரு வார்த்தை பேசமாட்டான்..நீ பண்ண வேண்டியது எல்லாம் அவன கைய பிடிச்சு கூப்பிட்டுப்போ அது போதும்''...Mr.X

"சரி நான் பார்த்துக்கிறேன் இதுக்கபுறம்.."..ராஜேஷ்.

" விசா,பாஸ்போர்ட் எல்லாம் சரியாய் இருக்குல..எல்லாத்தையும் செக் பண்ணிட்டியா.."...Mr.X

"எல்லாம் ஓகே..நான் உனக்கு 'கேப் டவுன்' போய் சேர்ந்தவுடனே கால்பண்ணுறேன்..இப்ப 'கட்' பண்ணுறேன்.."..ராஜேஷ்.

சுயநினைவற்ற நிலையில் அவனும், ராஜேஷும் ஏர்போர்ட்க்குள் நுழைந்தனர். எதிர்ப்பர்த்தப்படியே 'செக்கிங்கில்' எந்த கெடுப்பிடியும் இல்லாமல் விமானத்தை அடைந்து அமர்ந்தனர்..அவனும் எந்த எதிர்ப்பும் இல்லாமல் பித்துப்பிடித்தவன் போல் ராஜேஷ் பின்னாடி கைபிடித்து வந்ததால் யாருக்கும் எந்த சந்தேகமும் வரவில்லை..

விமானம் சவுத் ஆப்ரிக்காவை நோக்கி பறக்க ஆரம்பித்தது..
.....................................................................
சுவாதி குழப்பத்தில் இருந்தாள்..அவள் மொபைல் அலறியது..
"ஹலோ..சுவாதி"

"சொல்லுங்க சுவாதி தான் பேசுறேன்"..

"என் பேரு ஆவுடையப்பன்..சிபிசிஐடி இன்ஸ்பெக்டர்..நாளைக்கு கமிஷனர்ஆபீஸ் வரை வந்து என்னை பார்க்க முடியுமா..உங்ககிட்ட சில கேள்விகள்இருக்கு..ஜஸ்ட் ஒரு இருபது நிமிஷம்"..

"...?"

(தொடரும்)

................................................................................
யாருக்கு முதலில் எழுத விருப்பமிருந்தாலும் இங்கே துண்டை போட்டு இடம்பிடிச்சிடுங்க. கதையை அடுத்த ஏரியாவுக்கு கொண்டு செல்வது உங்க பாடு. :-) ]

விதிகள் :

01. தொடர விரும்புபவர்கள் கடைசியாக யார் எழுதியிருக்கிறார்களோ அந்தப்பதிவில் சென்று பின்னூட்டம் இடுங்கள்.
02. ஒருவருக்கும் மேல் ஒரே நேரத்தில் விருப்பம் தெரிவித்தால், கடைசியாகப்பதிவை எழுதியவர் யார் தொடரலாம் என்பதை தேர்ந்தெடுப்பார்.
03. முந்தைய பாகங்களுக்கான சுட்டியையும், அடுத்த பாகத்தின் சுட்டியையும்யாரவது தொடர்ந்த பின்னர்) பதிவில் கட்டாயமாக இட வேண்டும்.
04. ஒரு எச்.டி.எம்.எல் கேட்ஜட் உருவாக்கத்தில் இருக்கிறது. உருவான பின்அதையும் உங்கள் வலைப்பூவில் கட்டாயம் சேர்க்க வேண்டும்
05. மேலே உள்ள விதிகள் அனைத்தும் தொடர் பாகத்தை ஒருவருக்குமேற்பட்டவர் எழுதி விடக்கூடாது என்பதற்காகவே.
...................................................................................

அடுத்த பகுதி இங்கே எங்கே செல்லும் - பாகம் 6 ..எழுதியது கிஷோர்..

கடந்து வந்த 'மனிதர்கள்'

2010-01-16T20:01:00.007+05:30

நம் கூடவே இருக்கும் மனிதர்களை விடவும் சில சமயம் வினாடிகளில் நம்மை கடக்கும் மனிதர்கள் கூட அவர்களின் செய்கைகளினால் நம் மனதில் அழமாக இடம்பிடித்து விடுவர்.

எல்லா இடத்திலும் நல்ல மனிதர்கள் நிறைந்து இருக்க தான் செய்கின்றனர் என்ன சிலப்பேர் அவர்களின் நல்ல செய்கைகளை வெளிப்படுத்தி கொள்வதில்லை இல்லை அதற்கான வாய்ப்புகள் அமையமால் போய் விடுகின்றது. வெளிப்படுத்துப்பவர்கள் காலங்களை தாண்டி நிற்கின்றனர்.

அப்படி நான் கடந்து வந்த சில நிகழ்வுகள், அந்த நிகழ்வுகளின் தாக்கத்தினால் என் மனதில் தங்கிவிட்ட 'சில பெயர் தெரியா' மனிதர்களை பற்றிய பதிவு தானிது.மூன்றே மூன்று சம்பவங்களை மட்டும் இங்கே ஆண்டுகளின் அடிப்படையில் கொடுத்துள்ளேன்..

1995

குடும்பத்தோடு உறவினர்கள் சிலரும் சேர்ந்து ஒரு நான்கு நாட்கள் சுற்றுலாவிற்கு சென்றிருந்த சமயம். வால்பாறை, டாப்-ஸ்லிப்பை பார்த்துவிட்டு பழனிக்கு சென்றுக்கொண்டு இருந்தோம்.

தளி என்ற ஊரின் அருகில் செல்கையில் சரியாக நாங்கள் சென்ற வேனின் மீது வந்து மோதியது ஒரு லோக்கல் பஸ். எங்கள் வேன் ஓட்டுனரின் சாதுர்யமான டிரைவிங்னால் பெரும் விபத்தை தவிர்த்து விட்டாலும். எங்கள் எல்லோருக்கும் சில காயங்களும் அடிகளும் ஏற்ப்பட்டு இருந்தது.சென்ற வண்டியும் மிகுந்த சேதம் அடைந்து இருந்தது.

அப்பொழுது அந்த ஊர்காரர்கள் காட்டிய வேகமும் அன்பும் மறக்கமுடியாது என்றாலும் குறிப்பாக எங்கள் எல்லோரையும் அவர் வீட்டில் கொண்டுப்போய் தங்கவைத்து எங்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளையும், சாப்பாடும் அளித்த ஒரு பெண்மணியும் அவரோடைய மகனையும் (அப்பொழுது சிறுவன்) மறக்கவே முடியாது. நாங்கள் யார் எந்த ஊர் என்று கூட அவர்களுக்கு தெரியாது ஆனால் அவர்கள் அந்த சமயத்தில் வெளிப்படுத்திய அன்பும் எங்களிடம் காட்டிய பரிவும் சத்தியமாக வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது.

நாங்கள் கிளம்பும்வரை அந்த அம்மாவும், சிறுவனும் உடனிருந்து எங்களை உடுமலைக்கு பஸ் ஏற்றிவிட்டு தாங்கள் வந்த மிதிவண்டியில் திரும்பி சென்றனர்.அப்பொழுது இருந்த தொலைதொடர்பு வசதியினாலும், அதன்பின் அந்த பக்கம் போவதற்கான வாய்ப்புகள் எங்களுக்கு இல்லாமல் போனதாலும் அந்த நல்ல உள்ளங்களை மறுப்படியும் காணும் வாய்ப்பு எங்களுக்கு இல்லாமலே போனது.

2001

சென்னை ஆதம்பாக்கத்தில் ஒரு கோர்ஸ் பண்ணி கொண்டிருந்த சமயம். பழவந்தாங்கல் ரயில் நிலையத்தில் இறங்கி நங்கநல்லூர் செல்வதற்கு முன்பு அருகிலிருந்த கடையில் 'டீ' சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தேன். சற்றே வயதான ஆணும்,பெண்ணும்(தம்பதியர்!!) அங்கே நின்று கொண்டிருந்த அனைவரிடமும் "நாங்க வெளியூர் காசை தொலைத்துவிட்டோம் "எதாச்சும் சாப்பிடனும்" காசு இருந்தால் கொடுங்கள்" என்று கேட்டுக்கொண்டு இருந்தனர்.

என்னையும் சேர்த்து அவர்களை பிச்சை எடுப்பவர்கள் என்று எண்ணியும் அங்கே 'பிச்சை' போடும் மனநிலையில் யாருமே இல்லாதிருந்த காரணத்தினால் யாரும் அவர்களை கண்டுக்கொள்ளவில்லை. ஆனால் அந்தப்பக்கம் ரயில்நிலையத்தில் இருந்து வந்த பெண்மணி அவர்களை பார்த்து 'காசு எல்லாம் கொடுக்கமாட்டேன்' வேண்டுமென்றால் நானே சாப்பாடு வாங்கி தருகிறேன் என்று பக்கத்தில் இருந்த கடைக்கு அழைத்து சென்று சாப்பாடு வாங்கி தந்தார்.

அதன்ப்பிறகு அந்த வயதான ஆளை பார்த்து "இப்படி ஒரு வயதான பொம்பளையும் உடன் வைத்துகொண்டு போறவங்க வரவங்ககிட்ட காசு கேக்குறிங்க?!.நீங்க சொன்னத உண்மைன்னு நம்பிதான் உங்களுக்கு சாப்பாடு வாங்கிதந்து இருக்கேன்..இதுக்கபுறம் உங்க ரெண்டு பேரையும் நான் இப்படி பார்க்கக்கூடாது என்று சொன்னவர் அவர்கள் கையில் ஊருக்கு போவதற்கு கொஞ்சம் காசும் கொடுத்துவிட்டு சென்றார். சொல்வது கொஞ்சம் செயற்கையாக இருந்தாலும் அவர் என் கண்ணில் இருந்து மறையும் வரை அவரை பார்த்துக்கொண்டு தான் இருந்தேன்.

2003

வட இந்தியா கல்லூரி சுற்றுலா சென்று இருந்த சமயம். சண்டிகரில் 'பிஞ்சூர்' பூங்காவில் எங்களின் சில மாணவர்களுக்கும் அங்கே பணிப்புரிந்து கொண்டு இருந்த சில அடாவடி பணியாளர்களுக்கும் இடையில் 'ஒரேயொரு மாங்காய்' தெரியாமல் பறித்ததற்காக செம ரகளை.

எங்களை அடிக்க வந்ததோடு இல்லாமல் கத்தியை கொண்டு மிரட்டும் அளவுக்கு போனது. அந்த சமயத்தில் அங்கே சுற்றிப்பார்க்க வந்த ஒரு குரூப் டெல்லி பசங்க எங்களுக்கு சப்போர்ட் பண்ணி அவர்களோடு கிட்டத்தட்ட ரத்தம் வருமளவுக்கு சண்டை போட்டு..எங்களை பூங்காவின் வெளியே பத்திரமாக அழைத்துக்கொண்டு வந்து விட்டனர்..நாங்கள் மருத்துவமனைக்கு அழைத்தும் வராமல் "நாங்க லோக்கல் பசங்க தான் எங்களுக்கு ஒன்னும் பிரச்னை இல்லை..இனிமே நாங்க பாத்துக்கிறோம்..நீங்க கிளம்புங்க..உங்க சுற்றுலா இதனால் பாதிக்ககூடாது என்று சொல்லி எங்களை வழியனுப்பி வைத்தனர். அவர்களையும் மறக்க முடியாது.

சாலை விதிகளை பின்ப்பற்றுவோம் (நான் சொன்னா மட்டும் கேக்கவா போறீங்க)..

2010-01-09T22:08:00.006+05:30

2009, ஜனவரி 1 முதல் 7 வரை சாலைப் பாதுகாப்பு குறித்து பொது மக்களிடையே விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் முகமாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் சாலை பாதுகாப்பு வார விழா தேசிய அளவில் ஜனவரி முதல் வாரத்தில் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. தற்போது கடந்த ஆண்டுகளைப் போல மத்திய அரசு அறிவித்துள்ளபடி 20-வது சாலை பாதுகாப்பு வாரம் 2010 ஜனவரி 1 முதல் 7 வரை கடைப்பிடித்து வருகிறார்கள்.

என்ன பண்றது..அந்த பாதுகாப்பு வாரமே முடிஞ்சுருச்சு..அதுக்காக விட்டுடவும் முடியாது..அட்வைஸ் தானே எப்ப கொடுத்த என்னா..

அப்பா, அம்மா, அண்ணன்,தம்பி, தங்கை,அக்கா எல்லாம் வீட்டுல அடிக்கடி சொல்லுவாங்க ''வேகமா போவதா வண்டில பொறுமையா போ'' அப்படின்னு..அவங்கெல்லாம் சொல்லுறப்பவே சிலபேர் கேக்கமாட்டிங்க..நான் சொன்னா மட்டும் கேக்கவா போறீங்க..;)

இருந்தாலும் தொடர்பதிவுக்கு வடலூரான் அவர்களால் அழைக்கப்பட்டேன் என்று தார்மிக காரணத்தினால் சில விஷயங்களை உங்கள் முன் எடுத்துரைப்பது என் கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது இந்த சபையினிலே. நான் பேசமால் போனால் தொடர்ப்பதிவுக்கு இழைத்த துரோகம் ஆகிவிடும்..அதனால் சில கடுப்புகளை நீங்கள் சமாளித்துகொண்டாலும் பேசிவிட்டே செல்கிறேன் பெருமையோடு (உலகநாயகன் கவனிக்க )..

வண்டி ஒட்டி விபத்துக்கு உள்ளாகாரிவர்கள் பெரும்பாலும் வாலிபர்களா தான் இருப்பாங்க..கல்யாணம், குடும்பம்ன்னு வந்தப்பிறகு 'எதாச்சும் ஆயிடப்போதோ' அப்படிங்கிற பயமே ஒரு கட்டுப்பாட கொண்டு வந்தரும்..அதனால நான் அந்த பெரும்பாலான வாலிபர்களை குறி வைச்சே சில அட்வைஸ்களை வாரி வழங்குகிறேன்..புடிச்சுக்குங்கோ..

1. வீட்டுல, ரோட்ல, கோவில்ல, பெட்ரூம்ல ஏன் பாத்ரூம்ல கூட அந்த 'இழவெடுத்த' மொபைலை காதுல வச்சிக்கிட்டு தான் இருக்கீங்க..ஏன் வண்டில போறப்ப கூடவா பேசணும்..தயவுசெஞ்சு ஒரு ஓரமா வண்டிய நிறுத்தி பேசுங்க இல்லை மொபைலை எடுக்காதிங்க. எதுக்கு சொல்லுறேனா எதாச்சும் ஏடாகூடமா ஆச்சுனா நாளைக்கு பேசுறதுக்கு மொபைல் இருக்கும் கேக்குறதுக்கு காது தான் இருக்காது.

2.வண்டினா அது ரெண்டு "வீல்"ல ஓடுனா தான்ப்பா பார்கிறதுக்கு அழகா இருக்கும்..நீ பாட்டும் 'ஃபிகர்' பாக்குதுன்னு சொல்லி அது முன்னாடி ஒத்தை வீலை தூக்கிகாட்டி "வீலிங்" பண்ணுறனு வை..அடிப்பட்டு வண்டி உன்மேல விழுந்து இருக்கிறதா ஊரே வேடிக்கை பார்க்கும்..அப்பயும் அந்த 'ஃபிகர்' அங்கேயே நின்னு வேடிக்கை தான் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கும் அதையும் நல்லா புரிஞ்சிக்கோ.

3.சிக்னல்ல சிகப்பு போட்ட நிக்கணும், மஞ்ச கலர் போட்ட தயாராகனும், பச்சை போட்ட போய்க்கிட்டே இருக்கணும். ஆனா நீங்க எப்ப கிளம்புவிங்க, எப்ப நிப்பிங்க எல்லாமே ஒரே கன்ப்யுஷன்..சரி நீங்க தான் அப்படி இருக்கிங்கனு பார்த்தா பெருசங்களும் அதான் பண்ணுதுங்க..தயவுசெஞ்சு போலீஸ் நிக்குதோ இல்லையோ சிக்னல்க்கு ஒரு மரியாதையை கொடுங்கப்பா..

4.எங்கயாச்சும் திரும்ப போறிங்களா இன்டிகேட்டர் போடுங்க அட்லீஸ்ட் கைய காட்டுங்க..இது எதுவுமே இல்லமா 'டக்குனு' திரும்பி எங்களை டரியல் ஆக்குரிங்க..யாருமே இல்லாத டீக்கடயுல யாருக்குடா 'டீ' ஆத்துற அப்படிங்கிற மாதிரி சிலப்பேர் யாருமே இல்லாத ரோட்ல கூட இன்டிகேட்டர் போடுவாங்க அவங்களை பார்த்து கத்துகங்கயா..

5.டபுள்ஸ் போறீங்க சரி..அது ஏன் "த்ரிப்ல்ஸ்" போறீங்க..மூணுபேரும் 'ஹாஸ்பிடல்ல' கூட ஒருத்தர்க்கு ஒருத்தர் துணையா இருக்கருத்துக்கா..முடிந்தவரை அதை தவிர்க்க பாருங்கள் சகோதரர்களே..

6. அப்புறம் முக்கியமா 'ஹெல்மெட்'ன்னு ஒன்னு எல்லோரும் வச்சி இருக்கீங்க அது முன்னாடி பெட்ரோல் tank மேல வைக்கிறதுக்கோ இல்லை பின்னாடி உக்கார்ந்து இருக்கிற 'ஃபிகர்' மூஞ்சை மறைக்கிறத்துக்கோ இல்லை..உங்க 'மண்டையில்' போடுறதுக்கு தான்..அட்லீஸ்ட் மண்டயுல அதுவாச்சும் இருக்கட்டும்.

7. ரொம்ப முக்கியமா ..குடிச்சிட்டு வண்டிய ஓட்டடதிங்க..எனக்கு 'கன்னாபின்னா'ன்னு குடிச்சிட்டு வண்டிய தாறுமாறா ஒட்டுரவங்களை பார்த்தாலே கோபம் கோபமா வரும்..முடியுல..இல்லை குடிச்சிட்டு போலீஸ்கிட்ட மாட்டி "கோர்ட்ல" போய் பைன் தான் காட்டுவனு அடம்ப்பிடிசிங்கனா போய் கட்டுங்க போங்க.

........................................................................................................................................................................................................

இன்னும் ரெண்டே ரெண்டு சொல்லிக்கிறேன் ப்ளீஸ் (கொஞ்சம் சீரியஸா ) :

1. பெரும்பாலான விபத்துக்கள் நம் நாட்டில் 'ஓவர்டேக்' பண்ணுவதால் தான் நிகழ்கிறது என்பது என் கருத்து..அதனால் 'ஓவர்டேக்' பண்ணுரப்ப கொஞ்சம் பார்த்து பண்ணுங்க..வளைவுகளிலும், எதிர்ல வர வண்டி மேல கொஞ்சம் சந்தேகம் இருந்தாலும் 'ஓவர் டேக்' பண்ணவே வேண்டாம்.

2. குழந்தைகளை, சின்ன பசங்களை வெளியே அழைத்து செல்லும்ப்பொழுது அவங்களை உங்களுக்கு 'உள்வாக்கா' கைப்பிடித்து அழைத்து செல்லவும்.. சாலை இருக்கிற பக்கம் அவங்களை நடக்க வைக்கதிங்க.

திங்கள் இனிதே - 5

2010-01-03T21:21:00.003+05:30

இன்னும் அப்படியே தான் இருக்கின்றேன்..பெரும்பாலும் செய்யும் சின்ன சின்ன தவறுகளை மறைக்கிறேன், தவறை நியாயப்படுத்த மேலும் வாதிடுகிறேன், மேலும் புதிய பொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ள எப்பொழுதும்போல் மனம் மறுக்கிறது. அன்று எதிர்ப்பாரமால் என்னுடுய மேலாளார் காலையில் வந்தவுடனே என்னை அழைத்து ஏதோ கேட்க..நானும் எப்பொழுதும்போல் எதோ ஒரு காரணம் சொல்ல, வழக்கம்போல் ஆரம்பித்தது 'பஜனை'..வருடத்தின் முதல் நாள் அலுவலகத்தில் இனிதே தொடங்கியது. இப்ப தான் 2000 வருடம் ஆரம்பித்த மாதிரி இருக்கு அதுக்குள்ள பத்து வருஷம் ஆகிடுச்சு ..ஆனா பத்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி இருந்த அதே மனநிலை..வயசாகுது, பொறுப்பு வரனும் இன்னும் இதேப்போல் நிறைய வருஷங்கள் இருந்தாலும்..ம்ம்ஹும்..வாய்பே இல்லை அப்படியே தான் போகப்போகிறது இந்த வருடமும்.. பார்ப்போம்..!!
...................................................................................................................................

Zee Tamilலில் தமிழர் பார்வையில் இரண்டு வாரமாக 'ராஜீவ் கொலை வழக்கு' என்ற புத்தகத்தின் ஆசிரியர் முன்னாள் சிபிஐ அதிகாரி திரு.ரஹோத்தமன் அவர்களின் பேட்டி ஒளிப்பரப்பானது. அவரோடைய பேட்டி சுவாரசியம் என்றாலும் ஒரு முன்னாள் பிரதமரின் படுகொலை விஷயத்தில் நம் நாட்டின் உளவு அமைப்பு வேண்டுமென்றே மிகப்பெரிய கோட்டை விட்டு இருக்கிறதோ என்கின்ற ரீதியில் இருந்தன.அந்த வழக்கில் சம்பந்தப்பட்ட பல அதிகாரிகளை நேர்மையாக இயங்கவிடவில்லை என்றும்,வேண்டுமென்றே அன்று பல சாட்சிகள் மறைக்கபட்டதாகவும், பலப்பேரை தப்பிக்க விட்டதாகவும் சொன்னார்.ஆனால் பல விஷயங்களை வெளிப்படையாக பேசினார் என்றே சொல்லவேண்டும். அவர் சொன்ன இன்னொரு விஷயம்.."ஆஷியாவின் மிகப்பெரிய நாடு என்று சொல்லிகொள்கின்றோம்..ஆனால் உளவுத்துறையால் கூட நேர்மையாக முழுவீச்சில் இயங்க முடியவில்லை அதுவும் இறந்தது முன்னாள் பிரதமர்..இன்றளவும் பூசி மொழுகும் வேலையே தான் செய்துக்கொண்டு இருக்கிறது உளவுத்துறை"..என்று முடித்தார்.
..............................................................................................................................................................................................

அரைக்குறையாக வெந்த அரிசியை சாப்பிடவது உடம்புக்கு ஒரு விதத்தில் நல்லது தானாம்..அது ஒரு வகையான ருசியை தரும் என்று சொல்கிறார்கள். தொடர்ந்து அரிசியை முழுசாக வேக வைத்து சாப்பிடுபவர்கள் இதைப்போல் ஒரு முறை சாப்பிட்டு பார்க்கலாம். கம்போடியா நாட்டில் கூட இதேப்போல் உணவுப்பழக்க வழக்கம் நடைமுறையில் இருப்பதாக தெரிந்துக்கொண்டேன்( போன வாரம் அரைகுறையாக வெந்த சாதத்தை வேற வழியே இல்லாமல் வேண்டா வெறுப்பாக சாப்பிட்டப்பின் நெட்டில் தேடி கண்டுப்பிடித்து படித்தது).
...........................................................................................................................................................................................

பெரும்பாலனவர்கள் ஏற்கனவே 2009ல் வெளிவந்த படங்களை பற்றி எழுதி விட்டதால்..ச்சும்மா ஒரு கணக்கு எடுத்தேன் யார் யாருக்கு எந்த படம் பிடித்தது என்று போன வருடம் வெளிவந்த படங்களில் பதில்கள் இதோ :

கிஷோர் : ஈரம்

கலையரசன் : வெண்ணிலா கபடிக்குழு

சென்ஷி & நான் ஆதவன் : பசங்க

கார்த்திகேயன் (அறிவுத்தேடலும்) : பேராண்மை.

எனக்கும் இந்த படங்கள் எல்லாம் பிடித்து இருந்தது..அதுவும் 'பசங்க' தான் மிகவும் பிடித்து இருந்தது. ஏன்டா இது ஒரு கணக்குனு எடுத்துக்கிட்டு உக்கார்ந்து இருந்தியே வேற வேலைவெட்டி இல்லையா என்று கேட்க நினைப்பவர்களுக்கு "சாரி..ராங் நம்பர்"..:)
...............................................................................................................................................................................

போன வாரம் எதோச்சையாக பேப்பரில் எதோ தமிழில் எழுதி பார்த்தேன்..எதோ வித்தியாசமாக படவே மறுப்படியும் எழுதினேன் அதே வார்த்தைகளை அப்பொழுது தான் கவனித்தேன் எப்படி எழுதி இருக்கிறேன் என்று..veetil anaivarum nalamaa என்பதை ஆங்கிலத்திலேயே எழுதி உள்ளேன் எல்லாம் 'கூகிள் இன்டிக்'னால் ஏற்ப்பட்ட பாதிப்பு.
...................................................................................................................................................................................

டிஸ்கி: திங்கள் இனிதே சீசன்-2 என்று தான் பெயர் வைக்கலாம் என்று பார்த்தேன்..ஆமாம் முன்னாடி சீசன்ல அப்படியே எழுதி கிழிச்சிட்ட பாரு என்று சொல்லுவிர்கள் என்று தெரியும்..அதனால் அப்படியே கன்டினியு பண்ணுறேன்..

முற்பகல் செய்யின்..

2009-12-24T22:06:00.004+05:30

டிசம்பர் 23 காலை 6 மணி :

ஒரு நாளிதழ் : ஒரு பெண், ஒரு வாலிபர் அடித்து கொலை..கள்ளகாதல் காரணமா..சென்னையை சேர்ந்த வாலிபர் கைது.

டிசம்பர் 22 மாலை 6 மணி :

கேமராக்களில் இருந்து வெளிப்பட்ட பிளாஷ்க்கள் என் முகத்தில்ப்பட்டு கண்களை கூச செய்தன..உண்மையில் கண்களை மட்டும் அல்ல..விதியின் செயல் என்று கூச்சப்படாமல் என்னால் பொய் சொல்லமுடியவில்லை..விருப்பபட்டு செய்த காரியத்தின் விளைவுகள் விபரிதமாக போகும்பொழுது விதியின் மீது பழியை போட்டு செல்ல நான் விரும்பவில்லை.. ஆம் இது நான் விருப்பபட்டே செய்த கொலைகள் தான்..அதற்க்கான தண்டனையை அனுபவிக்கவும் தயாராகி விட்டேன்.

டிசம்பர் 22 மதியம் 12:30 மணி :

எதிர்ப்பாராத நேரத்தில் வீட்டுக்குள் நுழைந்த என்னை அவர்கள் எதிர்ப்பார்த்து இருக்க வாய்ப்பில்லை..கற்பனை கூட செய்துப்பார்க்க முடியா காட்சியை அன்று நேரில் கண்டதும் என்னுள் எங்கிருந்து வந்தது என்று தெரியவில்லை கொலைவெறி..கையில் அப்பொழுது கிடைத்த அந்த இரும்பு தடியால் அவனை கண்மூடிதனமாக தாக்கினேன்..அவன் ரத்தவெள்ளத்தில் மிதக்கும் வரை..அடுத்து என் கோபமும் வெறியும் என் மனைவியின் மேல் சென்றது..உறைந்துப்போனஅவளை பேசுவதற்கு கூடவிடாமல் அவளையும் தாக்கினேன்..நிமிடங்கள் கரைந்தது..அங்கேயே மணிக்கணக்காக உக்கார்ந்து இருந்தேன்..போலீஸ் வந்து என் தோள்களை உலுக்கியப்பொழுது தான் மறுபடியும் சுயநினைவு வந்தது.

டிசம்பர் 10 இரவு 11:30 மணி :

ரொம்ப நேரம் என் மனைவியுடன் பேசிக்கொண்டு இருந்தேன்..அவளுக்கு எடுத்து விளக்கினேன்..அவள் புரிந்துகொண்டதை போல் காட்டிகொண்டாலும் அவளுடுய செய்கைகள் 'நீ மட்டும் என்ன யோக்கியமா' என்பதைப்போல் தான் அமைந்து இருந்தன. டாக்டர்க்கிட்ட போனது கூட அந்த பையன் சொல்லி தான் என்பதை என்னால் யூகிக்க முடிந்தது. இப்பொழுதுகூட அந்த பையனையும்,இவளையும் தியேட்டரில் பார்த்ததை பற்றி என் நெருங்கிய நண்பன் சொல்லாமல் போயிருந்தால் எனக்கு தெரிந்து இருக்க வாய்ப்பில்லை..குழப்பத்துடனேயே படுக்க சென்றேன்.

நவம்பர் 15 மதியம் :

தி.நகரில் அன்று சவாரிக்காக நின்றுகொண்டு இருந்தப்பொழுது தான் ஏரியா டாக்டரை எதிர்ப்பாராமல் சந்தித்தேன். சவாரியின் பொழுதே அவர் சொன்ன விஷயம் அதிர்ச்சியாக இருந்தது..நான் இதுவரையில் 'எதிர்ப்பாராத' நடந்த சம்பவம் என்று நினைத்தது எதிர்பாராமல் நடந்தது இல்ல..அவள் வேண்டுமென்றே செய்துக்கொண்ட கருக்கலைப்பு தானென்று.இதைப்பற்றி அவளிடம் கேக்கலாமா.
ஒருவேளை குழந்தை வேண்டாம் என்று முடிவு எடுத்துவிட்டாளா..எனக்கென்று ஒரு குழந்தை வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டேன்..ஆனால்..இதைப்பற்றி அவளிடம் கேக்கவேண்டாம் என்று மட்டும் முடிவு செய்தேன்..நான் அன்று செய்ததை கண்டிப்பாக சொல்லிகாட்டுவாள் என்பதால்.

நவம்பர் 2 இரவு 8 மணி :

வீட்டுக்குள் நுழைந்தபொழுது அழுதுக்கொண்டு இருந்தாள்..என்னவென்று கேட்டபொழுது எனக்கும் அதிர்ச்சியாக தான் இருந்தது அவள் 'கலைந்துவிட்டது' என்று சொன்னபொழுது..கொஞ்சம் நேரம் கழித்து அவளை சமாதானப்படுத்தினேன்..ஒருவேளை அன்று செய்த செய்கையின் வினையோ என்றுகூட யோசிக்க தோன்றியது.

செப்டம்பர் 4 :

அன்று தான் அந்த வீட்டுக்கு புதுசாக குடியேறி இருந்தேன்..வீடு என்று சொல்லமுடியாது வீட்டில் ஒரு பகுதி..நானும் அவளும் என்பதால் மட்டும் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிகொள்ளலாம் ஒன்றும் பிரச்னை இல்லை..மேல்வீட்டை மூன்றாக பிரித்து வாடகை விட்டு இருந்தனர். இன்னொரு குடும்பமும் இருந்தது. அப்புறம் தனியார் கம்பெனியில் வேலை செய்யும் பையன் ஒருவனும் தங்கி இருக்கிறான். அவனே வந்து முதல்நாள் தன்னை அறிமுகப்படுத்தி கொண்டான். இடம் ஒன்றும் பிரச்னை இல்லை என்று தான் தோன்றுகிறது.

ஆகஸ்ட் 29 :

சென்னைக்கு வந்ததில் இருந்து இந்த ஆகஸ்ட் மாதம் முழுவதும் தெரிந்த நண்பன் ஒருவனின் அறையிலேயே கழித்துவிட்டோம்.அவனுக்கு எங்க கதை தெரியும் ஒன்னும் பிரச்னை இல்லை..அடுத்தமாதம் இந்த ஏரியாவிலியே வீடு கிடைத்துவிடும் என்று சொல்லி இருக்கான் பார்ப்போம்..எனக்கும் இந்த ஏரியா தான் ஆட்டோ சவாரிக்கு எல்லாம் வசதியாக இருக்கும்னுப்படுது.

ஆகஸ்ட் 3 இரவு 10:30 :

ரொம்பநேரம் நின்றுகொண்டு இருந்தேன் ஆரப்பாளையம் பஸ்-ஸ்டாப்பில்..நேரம் இப்பொழுதே பத்து ஆகிடுச்சு..ஒருவேளை எதாச்சும் பிரச்னை ஆகியிருக்குமோ..இருக்காது..ஒருவழியாக வந்து சேர்ந்தாள்..ஆனால் நான் எதிர்ப்பார்க்காமல் கையில் குழந்தையுடன் வந்து இருந்தாள்..அவக்கிட்ட 'நம்ம ஆரம்பிக்கப்போறது புது வாழ்க்கை, நீ எதுக்கு கையில் குழந்தையே வேற தூக்கிட்டு வந்த, புருஷனையே விட்டுட்டு வந்துட்ட அப்புறம் எதுக்கு குழந்தை வேற'.. என்று குழந்தையை பறித்தேன். அவளிடமும் எதிர்ப்பு இல்லை. இருக்குற நேரத்தில் இந்த குழந்தையை வேறு இவள் வீட்டில் எல்லாம் போய் வைத்துவிட்டு வர முடியாது என்று முடிவு செய்த நான் கொஞ்சம் கூட யோசிக்கமால் பக்கத்தில் இருந்த குப்பைதொட்டியில் யாரும் பார்க்காத மாதிரி வைத்துவிட்டு பஸ் ஏறினேன்.